26 Ocak 2012 Perşembe
televizyonda duelloya davet edilecek kişiler
bugünlerde moda haline gelen düello biçiminden esinlenen yazarın televizyon ekranında hesaplaşmak istediği kişilerdir. Uzun zamandır görüşmediğimiz, telefonla bile konuşmadığımız, iletişimimizin boş küme olduğu:
-amca oğlu
-dayı oğlu
-hala oğlu
-teyze oğlu
Gelin bakayım televizyona derdiniz neymiş?
sen kurduğun cümlelerden daha yakışıklı değilsin diyen kız
gözlerinin içine bakan erkeğe saçıyla oynadıktan sonra ''sen kurduğun cümlelerden daha yakışıklı değilsin biliyor musun?'' diyerek şaşırtan kızdır. 'Türkçe öğretmenimden bile böyle söz işitmedim.' dedirtir adama. Gece 3te sigara yaktırtır. Ne demek istedi lan bu, cümlelerimi mi seviyor beni mi? paranoyası ile evin içinde dönüp durursun.
çözümlenmeye değer bir yargı cümlesi sarfetmiş kızdır.
ifadeyi zımnıyla birlikte incelediğimiz zaman:
1. nötr yaklaşım:
sen varsın.
sen cümle kuruyorsun.
cümle kurma işini birden çok defalar yapıyorsun.
bu cümleler yakışıklı.
sen bu cümleler kadar yakışıklı değilsin.
2. pozitif yaklaşım:
sen varsın.
sen yakışıklısın.
sen cümle kuran bir yakışıklısın.
sen birden fazla cümle kuran bir yakışıklısın.
bu cümleler senden daha yakışıklı.
3. negatif yaklaşım:
sen varsın.
sen yakışıklı değilsin.
cümle kuruyorsun tipsiz.
senin kuracağın cümlenin de senin de kepçe kulağınızı........
sonuç olarak cümlenin analizine göre bir erkeğe yakışıklı olmadığını söylemek bir kadına güzel olmadığını söylemekle aynı şey değildir. erkek hala o ilişkiye devam edebilir, hayatına devam edebilir, kendini çikolataya ve dondurmaya verip geceleri gizlice ağlamaz. erkeğe aptal olduğunu söylemek esas tehlikedir. örneğimizdeki cümleye konu erkeğe de -üç yaklaşımda da- zekasının görüntüsüne üstün olduğu söylenmek istenmiştir. tehlike yok..
çözümlenmeye değer bir yargı cümlesi sarfetmiş kızdır.
ifadeyi zımnıyla birlikte incelediğimiz zaman:
1. nötr yaklaşım:
sen varsın.
sen cümle kuruyorsun.
cümle kurma işini birden çok defalar yapıyorsun.
bu cümleler yakışıklı.
sen bu cümleler kadar yakışıklı değilsin.
2. pozitif yaklaşım:
sen varsın.
sen yakışıklısın.
sen cümle kuran bir yakışıklısın.
sen birden fazla cümle kuran bir yakışıklısın.
bu cümleler senden daha yakışıklı.
3. negatif yaklaşım:
sen varsın.
sen yakışıklı değilsin.
cümle kuruyorsun tipsiz.
senin kuracağın cümlenin de senin de kepçe kulağınızı........
sonuç olarak cümlenin analizine göre bir erkeğe yakışıklı olmadığını söylemek bir kadına güzel olmadığını söylemekle aynı şey değildir. erkek hala o ilişkiye devam edebilir, hayatına devam edebilir, kendini çikolataya ve dondurmaya verip geceleri gizlice ağlamaz. erkeğe aptal olduğunu söylemek esas tehlikedir. örneğimizdeki cümleye konu erkeğe de -üç yaklaşımda da- zekasının görüntüsüne üstün olduğu söylenmek istenmiştir. tehlike yok..
pencerede duran çiçeğe bakıp fahişe demek
`aspidistra` romanının kahramanı gordon un çok sık yaptığı iş. bir zambak türü olan aspidistra ya ne zaman baksa kız arkadaşı rosemary i böyle anar. aslında gerçek öfkesi aspidistra nın temsil ettiği burjuvazidir. rosemary de burjuvazi geleneğiyle yetişmiş bir kızdır. hem sever hem nefret eder, haftada 2 papel ile yaşamaya çalışmak rosemary i sevmekten daha zordur. bu yüzden hangi pencerede aspidistra görse ''fahişe'' diyerek dudaklarını kısar.
jean seberg
kısa saçın en çok yakıştığı kadın.eğer berber olsaydım sevgilimin saçlarını bu tarz keserdim denilesi bir şey.yaşamını paris ten uzak bir banliyoda bir araba içerisinde bir kutu hap ve bir intihar notuyla noktalamış, kendisini sevme riskini göze alan erkekleri hüzne boğmuştur.ama onun aradığı demek ki bir erkek şefkati ya da sevgisi değilmiş.şimdi kendisiyle barışık bir halde `Cimetière du Montparnasse` yatmaktadır.
bir erkeğin saçlarının ağarmaya başladığı an
bir erkeğin yaşadığı en büyük sıkıntıların, acıların, hayal kırıklıklarının saçlarına kadar vurduğu zaman dilimidir. aynaya baktığında, her şey boş ve anlamsız gelir. kendini bir et yığını gibi hisseder. kelimeler boğazına dizilir, gözleri dolar dolar boşalır. öyle bir acı ve sıkıntı yaşar ki bunu milyonlarca cümleyle anlatmak asla mümkün değildir. ne yaşadığını biraz olsun saçları ve yüzündeki hüzün anlatır ama asla tam anlatamazlar:
-babanın babalar gününden 4 gün sonra vefat etmesi.
harun abi
abilerin kralı. Benim harun abim, internet delikanlısı değil gerçek hayata gider yapan sezardır. Onu çok seviyorum, kuru kuruya sevgi değil ha yürekten. Konuşmasıyla, tarzıyla, kişiliğiyle bambaşka bi abimiz. Tanıdığında ya çok seversin ya da nefret edersin Hele şu tepkilerine hastayım:
--`spoiler`--
He kurban olurum
Kapat lan amına kodumun karısı
Kim kimin hakkını yiyosa anasını avradını sikiyim
Bak benim kafamı bozma dayı ben intihara meyilli insanım
Acabaları yaşıyorum
Bi güzellik yapamaz mısınız
Benim kulvarlarım farklı
Evren benden daha tehlikeli
Adamın amına indiririm amına
Godumun tomağı
--`spoiler`--
mantığın bittiği yerde harun abi başlar.
öğrenci kimliğindeki fotoğraf
burs çıkmasına yardımcı olan fotodur. O kadar perişan bi foto vermiştim ki acıdılar herhalde karşılıksız öğrenim burs çıkmıştı. Aradan 2 ay geçti yemek bursu çıktı, çok bereketli fotoydu vay be. Beni görmeden sadece öğrenci kimliğine baksan sana yemin ediyorum için acırdı, halbuki benle alakası yok. Allah razı olsun o fotoyu çekenden çok ekmeğini yedim çok. `Nihohahah`
ders çalışırken akla eski sevgilinin gelmesi
çalışılan dersin yalan olmasıdır. O an derse hiç çalışmamış gibi sıfıra düşer kişi. Hele eski sevgili erotik öğelerle akla gelmişse dersimiz brazzers olur; yok masumane takılmaca yapıyosa birkaç dakka uğrar, bi nostalji yapar gider. Ama bilinçaltı çok kahpe, hep zamansız ve seksi gönderiyor o'nu.
Bu arada muhasebe dersine çalışıyordum, kasa borçlandı yine.
ilkokul resimlerindeki her mevsim bacası tüten ev
bir çoğumuzun ilk resim deneyimidir. genelde insansızdır ve sanki bir disiplini varmışçasına belirli hatları olur. çoçukluğumuza imzasını atmış karelerden biridir.
(üst tarafındaki sıra dağların arasına güneşin sıkıştığı evdir.m harfinden martılar uçar pastel gökyüzünde , üzerinde muhakkak bir köprü olur 21. yüzyılda bile köprüsüz nehirlerimize inat...
belki bazen yakınlarda bir cami olur , ama muhakkak evin önünde çitler olur , yakınında bir araba olur ; her aileye 2 anahtar kampanyasını çözmüşcesine.
evler hep tek katlı olur , reel dünyada uzanan gökdelenlere nispet.evin yakınlarında bir salıncak kurulur , apartmana kısılmış çocukların hayallerini süslesin diye..
ama dikkat edersek bu tür resimlerin hiç birinde insan bulunmaz , zira o minik ellerin sahibi bile ruhunun derinliklerinde hissetmeye başlamıştır çoktan , insanın doğayı nasıl mahvettiğini , size en yakın duranların sözde gerçeği söylemek adı altında en güzel hayallerinizin içine sıçacağını keşfetmiştir o yürek bile...
evde validenin terliği , okulda öğretmenin tebeşiri , sokakta polis amcanın heybeti derken anlamıştır hep otorite aşkıyla yanıp tutuşan insanın insana hayatı zindan ettiğini...(
(kendince mutluluğun resmini çizen masum bir yüreğin hayal gücünün kağıda yansıyan parçalarından biridir. o ev belki pembe panjurlu değildir, malum o dönemde pembe panjurlu evlerin önemi pek kavranamıyor, genelde dağ eteklerinde yeşiller içinde iki katlı bir kır evidir yine de yaşanılası bir yerdir.
o ev ki bahçesinde evin kapısı kadar çiçekler, dümdüz dalları olan tropikalinden amasya elmasına kadar bin bir türlü meyve ağaçları vardır.
o ev ki dört mevsim üzerinden m şeklinde kuşlar geçmektedir.
o ev ki ardında ters v şeklinde her mevsim doruklarında kar olan arazi yapısında en ufak engebe bulunmayan sıradağlar yer almaktadır.
o ev ki önünden ahşap köprülü, dağlardan doğup resim defterinin alt kısmından dökülen, içinde 2' den bozma ördekler ve balık krakerden çirkin balıklar yüzen bir dere akmaktadır.
o ev ki kapısının önünde cin anne, cin baba ve cin çocuk her mevsim çılgınlar gibi oyun oynamaktadırlar.
o ev ki uygun fiyata 3+1 kombili ve de balkonlu olanını bulunca taşınacağım yerdir.)
(üst tarafındaki sıra dağların arasına güneşin sıkıştığı evdir.m harfinden martılar uçar pastel gökyüzünde , üzerinde muhakkak bir köprü olur 21. yüzyılda bile köprüsüz nehirlerimize inat...
belki bazen yakınlarda bir cami olur , ama muhakkak evin önünde çitler olur , yakınında bir araba olur ; her aileye 2 anahtar kampanyasını çözmüşcesine.
evler hep tek katlı olur , reel dünyada uzanan gökdelenlere nispet.evin yakınlarında bir salıncak kurulur , apartmana kısılmış çocukların hayallerini süslesin diye..
ama dikkat edersek bu tür resimlerin hiç birinde insan bulunmaz , zira o minik ellerin sahibi bile ruhunun derinliklerinde hissetmeye başlamıştır çoktan , insanın doğayı nasıl mahvettiğini , size en yakın duranların sözde gerçeği söylemek adı altında en güzel hayallerinizin içine sıçacağını keşfetmiştir o yürek bile...
evde validenin terliği , okulda öğretmenin tebeşiri , sokakta polis amcanın heybeti derken anlamıştır hep otorite aşkıyla yanıp tutuşan insanın insana hayatı zindan ettiğini...(
(evde yaşam belirtisi olduğunu gösteren tek işarettir duman. kapılar kapalı, camlar perdelidir. perdeler genellikle kurdeleyle bağlanmıştır. evin etrafı çitlerle çevrili bahçesinde tek bir ağaç vardır. bazen rüzgar efekti vermek isteyen öğrenci ağacı bir yöne eğik çizer, lakin nedense duman farklı yöne gitmektedir. küçüktür, ne bilsindir. hayalindeki evin önünden dere geçer, dere yukarıdaki sıradağların arasından başlar. hemen üzerinde ışıl ışıl parlayan güneş ve yanında rengi bir türlü ayarlanamayan bulutlar vardır. etrafa çizilen şeyler resim kağıdını doldurmak için yapılmış olması muhtemeldir. asıl önemli olan evdir, yuvadır. insan çizmez, hepsi evdedir, dumanı tüten evde yanan sobanın başında... )
(o evin biraz üstünde sırtından yere yatırılmış s harfi şeklinde dağlar vardır ki... resmin olmazsa olmazıdır.
dağın hemen altında akan bir nehir vardır ki... dağı yukarı kaldırmakla yükümlü bir kriko görünümündedir.
uçan kuşlar m harfini andırır. hatta andırmaz. m harfidir lan resmen.
evin yanındaki çiçeklerin boyu evi geçer. hatta ağaçları da geçer.
ancak bütün samimiyet o tüten bacadadır. çocuğun sıcak yuva arzusunu yansıtır. birçoğunun hayatında tüten bacalı müstakil bi evde yaşamışlığı, belki de tüten baca görmüşlüğü yoktur. apartman daireleri arasında bunalmış yaşam formudur çoğu. renklerden habersizdir.
buna rağmen çocukların inatla kahverengi dağları, mavi ırmakları, yeşil ağaçları çizmesi... tüten bacaları inatla düşünmesi... hem sevindirici hem üzücüdür.)
dağın hemen altında akan bir nehir vardır ki... dağı yukarı kaldırmakla yükümlü bir kriko görünümündedir.
uçan kuşlar m harfini andırır. hatta andırmaz. m harfidir lan resmen.
evin yanındaki çiçeklerin boyu evi geçer. hatta ağaçları da geçer.
ancak bütün samimiyet o tüten bacadadır. çocuğun sıcak yuva arzusunu yansıtır. birçoğunun hayatında tüten bacalı müstakil bi evde yaşamışlığı, belki de tüten baca görmüşlüğü yoktur. apartman daireleri arasında bunalmış yaşam formudur çoğu. renklerden habersizdir.
buna rağmen çocukların inatla kahverengi dağları, mavi ırmakları, yeşil ağaçları çizmesi... tüten bacaları inatla düşünmesi... hem sevindirici hem üzücüdür.)
öğrenci işlerine sorulacak tek soru
üniversitelerin öğrenci işleri adı altında görev yapan departmanına sorulmak istenen -hatta günde 3 öğün üşenmeden yanlarına çıkıp sormak lazım- sorudur. Burada kimin ne iş yaptığı ve neye yaradığını hiç çözemedim, çözemem de. Suratsız, sevimsiz ve ukala tiplerin göt büyüttüğü bir yer olarak düşündüm burayı hep. Sanki üniversite sınavına girip orada okumaya hak kazananlar onlar. Öğrenciden hiçbir farkları yok. Gerçi öğrenci yarrak gibidir, okşadıkça kalkar. Bunlar 40 yıl okşansa kalkmaz. O kadar ruhsuzlar.
-ben öğrenci işlerine bakmıştım ama?
arabasının arka camında beni yıkan yazan bayan şöför
trafiği kilitleyen ve konvoy yapan hatundur. Arabasının arka camına uzun zamandır bakmadığı kesin. Bunu yazan gerçekten hatundan iyi intikam almış. Uyuz olduğum birkaç manita var, ben de bunun stikırından alıp arabalarının camlarına yapıştırmayı düşünmeye başladım şimdi. Şöförlük sadece, gaz -debriyaj-vites değil hanımlar. iyisi mi Arkayı kollayın, biri güzellik yapabilir.
Hadi camınıza iyi bakın. Ehuehuehu
bir anneanenin torununa ettiği seri dualar
yanında 5 dakika bile olsa duran torunlarına 5 dakikada sağanak şekilde ettikleri dualardır. Ne zaman düşündün ne ara kafanda kurdun da saydırdın be mübarek.
-bi goy bin bul oğlum
-allah emağını yağlı itsin
-allah sana fındık gibi gız virsin
-allah oku memurlar ol
-bir günden bir güne canın sıkılmasın, yüzün ay gibi şakılasın.
Anneanne seviyorum seni...
hoşlanılan kızın çantasını koklamak
kendisini koklamak için ön hazırlıktır. Ben, luis vitton veya christian dior değilim ama çantanın bir kadının organizmasında önemli bir yer tuttuğunu iyi bilenlerdenim. O'nun teninin kokusu, farkında olmasa da çantayı tepeden tırnağa kuşatır. Bunu fark edip de durmak ne mümkün, o çanta bir karambole getirilip kokusu derin derin içe çekilir. Tenini koklamış gibi avutur, tene ulaşmak için güç verir. Biraz anormal gibi gözükebilir ama öte yandan hoşlanılan kızın erotik bir obje de olduğunu kimse inkar edemez.
Kapı açıldı birden mavi geceliğiyle o girdi. Of of!
neden sevgilim yok diye ağaca tekme atmak
cüneyt abimizin buzdolabına attığı tekmenin etkisinde kalıp isyan noktasındaki içsel sıkıntıyı ağaca yansıtmaktır. Geçen yürüyorum uzun ve sakin bir yoldayım, karşıdan 4 tane çift el ele tutuşmuşlar geliyorlar. Yaklaştılar yaklaştılar, hepsi de gözlerimin içine baktı alay edercesine siktir olup gittiler. Bir zoruma gitti bu yalnızlık, kendimi tutamayıp yanı başımdaki akasya ağacına tekme salladım sinirimden. Halbuki ağaç da benim gibi yalnız, sonra üzüldüm ağaca. Ağaçtan Özür dileyecektim arkadan birilerini görünce utandım topukladım. Ne biçim adamım lan ben, sevgilimden ağaç mı ayırdı beni, ne biçim adamım! Zaten ayağım da ağrıdı git amına korum ya.
babalar sözlüklerde yazar olsa alacakları muhtemel nickler
babaların sözlük aleminde kullanacağı isimlerdir. Düşündüm de bu gerçek olsaydı sol frame günde 2 ya da 3 sayfa anca yapardı. Anneler sofrayı bilgisayar masasına kurardı. Of dehşet olurmuş.
(bkz:Ben babayım baba)
(bkz:Profesör lasan dobse)
(bkz:Alın şu çocuğu şurdan)
(bkz:Hele şu itnetora )
(bkz:Kapat lan şu kapıyı)
acaba capsleri nasıl olurdu, herhalde gülmekten kırıp geçerdi bizi.
facebook tan eski sevgilinin resmine bakmak
aslında her şey onu kanatlarından yakalayıncaya kadar tatlıdır;msjlar msn muhabbetleri alemin dedikodusu ad`i espriler trafiği` geçmiş zaman kipinde tadından yenmez.gün olur `cancağazım` olmuştur `elin kızı ` alışkanlıkların babasıdır varlığı; lakin işte her şey ona ulaşıncaya kadar ulaştıktan sonra fethedecek alanı kalmaz da acı bir ayrılık olur.herkes yoluna gider iki tarafta birbirinden bihaber yaşarlar.beraber paylaşılan onca şey bir kenarda kalmıştır üstü hızla tozlanmaktadır.altı iyice derinleşmektedir.sevgililerin yüzleri resimlerden hızla silinmektedir.her şeyin yok olmaya yüz tuttuğu bir zamanda devreye ''`merak`'' girer.`aşk ` değil `nefret ` değil artık akla kazınan tek bir şey vardır ''`merak`''.zihinde sürekli onun hayalini sündüren `filozofil` sorular hazırlayan bir mekanizma şeklinde durur.aradan geçen zaman bu metafiziği daha da derinleştirir.hint kumaşının etrafını saran `swarovski taşları` gibi sarar adamın aklının çeperini ''`merak`''.
elinin altındaki köhneleşmiş klavyeye yapışırsın da boşalmış kovanlarını doldurmaya çalışırsın.iğnesiz arılar konar gözlerinin üzerine acıtmaz ama ağırlaştırır ekranda bir resim gözlerini...
bir süre sonra anılar sağır resimler dilsizdir, unutur gidersin, değil facebook unu bokunu bile hatırlamazsın.
kadınların çoğunun mutsuzluk sıçması
argo manada genelinin takıntılı ve bencil olduğunu gösteren durum. Aşk dışında mutlu olabildikleri çok az şey var. Anne olana kadar çevrelerini bu hasta halleriyle zehirliyorlar. Zaten annelik bir mutluluk ve sevgi getiriyor bünyelerine. Yalnız o aşamaya gelene kadar neler olur neler: Erkek arkadaşına bile çoğu zaman rol yapar, durduk yere zırlar, genellikle surat mahkeme duvarı gibidir falan filan. Fakat ne hikmetse bunu hep inkar ederler 'yok bi şeyim yeaaa boşver' diyerek bu sıkıntıyı ötelemeye çalışırlar. Neticede olan erkeğe olur, neşeli ve güleç bi adam dünyanın en mutsuz insanı haline gelir.
Nasıl, şiir gibi dimi mutsuzluğunuz, resmen sıçıyorsunuz hayatın içine!
hayatında hiçbir kıza çiçek almamış erkek
hayatında gerçekten iltifata tabi bir kıza rastlamamış erkek türüdür. Çiçeği erkeğin almadığını, kadının aldırdığını çok iyi bilen erkektir. Ayrıca bu devirde çiçek takıntısı olan kızın olmadığını görmüştür.
'Bana niye çiçek almadın.' tafrasını kaç tane kız sevgilisine yapmıştır soruyorum? Kadınların bile umrunda olmayan bir şeyi onlara almak kadar absürd bi durum var mıdır soruyorum? Bunlar kadının erkeğe karşı kullandığı silahlardır, eminim kadının umrunda değildir çiçek felan. Durduk yere yanağına kondurulan küçük bi öpücük bile lalezardan daha kıymetlidir onun için, bunu da bilir bu erkek.
Hayır aşk, sevgi, felan fıstık diye yırtınıyolar ama kimseyi sevmeye güçleri yok. Kalkmış çiçek tantanası yapıyor!
sen önce adamına sevdir kendini, o kalbin hakkını ver ki o adam sana kalbinden papatya yapsın versin!
10 liralık ayakkabıyı 6 aydır giymek
10 liraya alınmış yazlık ayakkabıyı 6 aydan bu yana giymek. Fiyatıyla ters orantılı bir şey bu. Bi paket sigara parasına alınan sıradan bir ayakkabının bu kadar dayanması gerçekten hayret verici. Bazı evliliklerden bile uzun bi ömre sahip. 11 senelik kazağım var onun bile guvelenmemişliği beni bu kadar şaşırtmadı. Galiba bunları yıpratmayan benim, bende hiçbir şey kolay eskimiyor, yırtılmıyor, guvelenmiyor. Kimisi 2 gün giyer çöpe atar, kimisi beğenmez tozlanmaya bırakır ama kimisi korur, sahiplenir ve onun yüceliğinden bahseder, bu da bi nevi teşekkürdür.
Tanrıya onun sunduğu her şey için teşekkür ederim...
Not: ayakkabının sağlık durumu iyi.
annenin gittiği yerden hep geç dönmesi
annenin gittiği yerden hep geç dönmesine takılan yazarın açtığı anneye sitem içeren başlıktır. bakkala gider 1 saat sonra döner, komşuya gider saatlerce gelmez, bir şey sipariş edersiniz getirene kadar tuz yumurtlatır adama. işin garip tarafı her zaman haklı bir bahanesi vardır. çemkirmeye bile fırsat vermez. bilim adamı olsam annenin bu u dönüşlerini, geç dönüşlerini ekip kurup inceleyeceğim valla. ondan sonra elin kızına evden 1 saatte çıkamadı diye kızamıyorsun. hayır gittiği yerde napıyor, saatlerce oyalanmak, çene çalmak ne kazandırır insana! bi gün evde sigarasız kaldım, gelirken sigara al dedim saatlerce kıvrandırdı beni, nerdeyse sinir krizi geçirdim sigarasızlıktan! daha neler neler saymakla bitmez, ama neticede anne. eyvallah diyorsun geçiyorsun. yalnız bu geç dönüşler herkesin annesinde mi var yoksa bizimkisi sipariş mi anlamadım. bi anlasam zaten çip takıcam erken dönmesi için. annenin gittiği yerden dönmesini beklemek, babanın yanında araba kullanmaktan daha beter bi duyguymuş meğerse bunu anladım.
bazen terliği alnımın çatına nişanlasa da yine de canı sağolsun...
kültürsüz ve pis insanlarla aynı binada oturmak
bu insanlarla aynı apartmanda oturmaktan nefret etmek. Bu yargıya varmak çok kolay olmadı ama eminim böyleler. Eğer teras katta oturuyosanız bunu kapı önlerine bakarak, kapıların arkasından gelen seslere kulak vererek rahatça anlarsınız.her gün doksan küsür merdiven iniyorum ve çıkıyorum. Çoğu kapının önünde 2 günlük çöpler, etrafa dağılmış ayakkabılarla karşılaşmaktan tiksinti duymaya başladım. Çöplerini pekala koca kıçlarını kaldırıp atabilirler, hepsi sağlıklı insanlar. Ama aciz ve pisler, aynı zamanda kültürsüzler. Kültür demek eğitim demektir, kültürlü insanlar empati yaparlar, çevrelerine ve kendilerine saygıları olur. Fakat kapıların önündeki baştan boya saygısızlık ve cahillik. Bunlarla aynı binada oturuyorum demeye utanır insan. Hatta bir ara apartmanın girişine 'buraya çöp koyan sığırdır' diye yazmıstık, ben yazarken utanmıştım, onlar utanmamıştı. Yok böyle bir pislik ve kültürsüzlük!
Not:evler masum.
montunun düğmeleriyle oynarken o'nu düşünmek
bünyede gün içinde sık sık cereyan eden parmak romantizmi. olayın fiili sırası: birini düşünmek ve parmakların onun tesirinde kalarak mont düğmelerini okşaması şeklinde devam eder. kalp ve beyin arasında asma köprü kuran bir düşünme şeklidir bu. düşünülen kişi yani düşüncenin ikinci tekil şahısa yüklediği hormonların sebebi, bu atmosferin gerçek yaratıcısı, tetikleyicisidir.
aylardan aralık, hava soğuk ve puslu, dışarı çıkan birinci tekil şahıs apartman kapısından adımını atar atmaz montunun düğmelerini ilikler, sonra alnına vuran güneşin kamaşıklığıyla gözlerini kısar ve montunun düğmelerini elleriyle yoklamaya başlar. evet, yine ikindiye sarkan yel değirmenlerinin hışırtısıyla özdeş esintiler sunar ikinci tekil şahısın prensesi, zaman ve mekan kavramından bağımsızdır. pelerininin altındaki zümrüt kılıcını o'na( ikinci tekil şahısın prensesine) veren metruk yerleşimlerin ortasında dik duran prenstir, düğmeleriyle oynayan. birini düşünmek, hem de sıradan olmayan birini düşünmek; düğmeleri iliklerine sokup çıkarma zevkinin ötesine çoktan yolculuk yapmaktadır. bazen o'nu yokluğunda, üzerinde başında, çorabında, yatağında, dokunmadan sevebilmek gibi.
not: tavsiye edilen düşünme şekli, battaniyenin altında kamyonu şarampollerde sürerken düşünmek.
pijamanın ortasındaki delik
pijamanın olmazsa olmazıdır. Ayakları 2 yana açınca, farkına varılır. Ne zaman ve nasıl delindiğine dair genelde bilgimiz yoktur. Diktirmeye, kapatmaya, yama yaptırmayı felan da yeltenmeyiz. O delik günden güne büyür, aile bireylerinden birinin dikkatini çekene kadar büyümeye devam eder yavru. Biri pijamanızı diline doladıysa rahatsızlık başlar artık, ozamana kadar doğal klima olarak vazife gören pijama sadece yatarken giyilir. Ama bir kere göze batmıştır, özellikle annenin menzilindedir. Ve bi gün ansızın -zaten buna meyilli- annenin ayşe teyzeliği tutar: ortası delik pijamanızı gözünüzün önünde caaaarttttt diye yırtar, yer bezi yapar. O an insanı derin duygular sarar 'oysa okadar hizmeti vardır' diye hayıflanırsınız ama Pijamanın kaderidir; önce delinmek, sonra yer bezi olmak...
Not:lütfen pijamaları yırtmayalım, yırtanları uyaralım.
anne ile tartışmak
çok ender gelişen evlat ataklarından biri. anne ile tartışılmıyor çünkü, hemen duygusal sendromlara dalıyor, üzülüyor, bazen ağlamaklı oluyor falan filan. tamam annedir, 9 ay karnında taşımış, sütünü vermiştir, evlatları için saçını süpürge etmiş vs vs bunların hepsine eyvallah. yalnız allah rızası için insan biraz eleştiriye açık olmalı, evladım ne diyor diye o'na kulak vermelidir. bırak da iki kelime edelim, bizim de bir tahammül sınırımız var. bakın olayı aynen anlatıyorum: akşam üstü eve geldim, susamıştım direkt dolabın kapısını açtım su içmek için, bi baktım dolapda 3 4 tane poşet var. anneme döndüm:
-anne pazara çıktın mı?
+çıktım.
-hani meyve felan almadın mı?
+1 kilo mandalin, 1 kilo portakal aldım.
-nerde hani?
+işte burda, olan ne varsa aldım işte.
-anne sen ne aldın allah aşkına, bu dolap bomboş.
+jmhdsjdhjfhfjhfjhfjfhjfhjfhjfhjfh
bu diyalogdan sonra anne başlar yüksek sesle konuşmaya. bu saatten sonra film kopar işte. bu duruma tepki göstermeyen insan gerizekalıdır. kadına para veriyoruz pazara çıksın bir şeyler alsın diye, akşam bir gelip bakıyorsun dolap bomboş. hayır sanki pazara ben çıktım ve parayı ben piç ettim, öyle bir tepki veriyor ki insan şaşırıp kalıyor. bizim evde haftada bir pazara çıkılır, biz 3 kişilik bir çekirdek aile değiliz. ben bu duruma sinir olurum, bütün gün canım çıksın, koşturayım sağda solda 3 kuruş için, o bu kadar rahat davransın, sorumsuzluk yapsın!! yok öyle bi sezon, kim olsa lafını esirgemez. çünkü pazar dediğin şeye her hafta biz çıkıyorduk abimle, daha az paraya daha çok şey alıyorduk, ben buna ayar oluyorum. bu parayı nasıl harcıyor bu kadınlar, bi ton strese sokuyorlar bizi. olaydan, pazardan, çarşıdan bihaber olsam diycem ki tamam ama ne kaç para biliyorum, kuruşu kuruşuna ezberimdedir. sen bunları o'na söyleyince kötü oluyorsun, hayırsız evlat oluyorsun, bi ton surat yapıyor sana. bırak ya biz de canız, ben kime naz yapacağım, ben kime küseceğim şaşırdım valla!
not: ben de portakala, mandalinaya, lahanaya küseceğim, naz yapacağım, en azından sesleri çıkmıyor, duygusal atraksiyonlar yapmıyorlar, kafa düzmüyorlar.
bir erkeğin geliri o'nun kişiliğine eşittir
aslında yüzlerce yıldır -belki binlercesi olabilir- var olan gerçek. buraya entel dantel şeyler yazmak isterdim ama maalesef böyle kocaman bir gerçek var. eğer iyi bir gelirin varsa kişiliğin de değerlidir, yediğin de değerlidir,içtiğin de değerlidir; iyi bir gelirin hatta işin yoksa her şeyinle değersizsindir. ekonomik gelirin iyiyse insanların sana bakış açısı her zaman pozitif yöndedir, hele bir de erkeksen el üstünde tutulursun. herkes için rol model adam sen olursun. paran yok diye hiçbir kızdan kaçmazsın, istediğini istediğin an sepetlersin, hep seçimleri sen yaparsın; ekonomik durum eksilerdeyse herkesin ezmek istediği böcekten farksızsındır. sen buna takılmazsın ama annen, baban ve tüm akraba ve arkadaş çevren ekonomik durumun üzerine yoğunlaşırlar. hatta her gördüğünde gülümseyip hal hatır sorduğun 70 yaşındaki bunak gelir, evinin ortasında gözlerinin içine bakıp saçma sapan konuşur, bir şey diyemezsin kelimeler boğazına düğümlenir ve orada yumru halinde kalır. ekonomik durumun kötüyse, kişiliğin de kötüdür, ne sevmeyi ne de sevilmeyi hak etmiyorsun demektir. kız arkadaşının götü başı oynamaya başlar, para yediremezsin, araban yoktur gezdiremezsin, seni kaybetmek onun için çok sıradan bir kayıptır. hatta çoğu zaman terk edilirsin, ayrılığın sebebini bile öğrenemezsin! senin bir gururun, kişiliğin ve duyguların varmış kimsenin umrunda olmaz, yeniden inanmak ve sevmek istersin ama kimseyi eskisi gibi sevemezsin, kimseyi umursamazsın. bir ayakkabıyı 6 ay giyersin, bir bot beğenir ''tamam abi gelip alıcam '' dersin ama bi daha o ayakkabıcının önünden geçemezsin...
senin kişiliğinin bir önemi yoktur, önemli olan cebindeki rakamların kişiliğidir. benim için önemli olan da kişiliğinden hiçbir zaman ödün vermemektir, parasız pulsuz, sevgilisiz, atsız arabasız kalsam da asla kimseye eğilmemektir. hatta bunları buraya yazmak bile bu kişiliğin dimdik ayakta durduğunun göstergesidir. kaçınız 6 aydır giydiğiniz ayakkabıyı, parasızlık yüzünden terk edildiğinizi, ayrıldığınızda tek kelime etmeden bunu kabullenişinizi, salondaki iğreti bi koltukta 2 büklüm yatttığınızı, evde odun kömür yokken yiğenlerinizi kazaklarınızı yakarak ısıttığınızı yazdınız, kaçınız?
benim kişiliğimin, benim yanımda olan yüreği şeffaf insanın bi önemi vardır, parasının turasına sokayım!
üniversiteden bir arkadaşın düğününe gitmek
üniversitede kurulan bazı arkadaşlıkların uzun yıllar sürdüğüne yorulabilir. bunlar işin püf noktasını çözmüş olan arkadaşlardır. üniversite bittikten sonra da görüşmeye ve araşmaya önem vermişler, gerçekten dostluk kurmuş üniversitelilerdir. en mutlu günlerinde yan yana olmak onlar için tarif edilmez bir duygudur. birisi evlenirken düğününe davet eder, sağdıcı olursunuz, birisinin yakını vefat etmiştir cenazesine ve yüreğine toprak atarsınız, kimi zaman aranızda binlerce km olmasına rağmen ailenizden birisiymiş gibi telefonda konuşursunuz, ailenize tanıtırsınız...
durum böyle olunca insan çeyrek altın almaya bile utanıyor ''lan acaba yarım mı alsak ayıb olur mu ki '' diye saçmalayıp duruyor. her şeye rağmen sanki kendiniz evleniyormuşcasına heycanlı ve keyifli oluyorsunuz. ve birkaç yıla sığdırdığınız arkadaşlığınızı ölümsüz kılıyorsunuz.
yalnız ben bu düğün dernek işlerinde kız tarafının oğlanlarına ayar olurum, bu nasıl bir ezilmişlik duygusudur arkadaş, bir kere de götünüzle içmeyin şu içkiyi, bizim orda bir laf vardır bu tiplere cuk oturur: ''adam sandım eşşeği savadıma değdi daşşağı! '' derler.
genelde üniversitedeki arkadaşlıklar çıkar üzerine kurulu, kısa ömürlüdür, yüzlerce insanla arkadaş gibi görünür, muhabbet eder, yalandan takılırsınız ama aralarından 3 5 tanesini akıl defterinize kaydedersiniz, gerisi sadece görüntüdür. özellikle kızlardan oluşan büyük bir kesim çıkar arkadaşlığı kurarlar ve bir süre sonra siktir olup giderler. kaçmak için her zaman bi bahaneleri vardır, zaten kızdan ne üniversitede ne de diğer ortamlarda arkadaş olmaz olamaz! onun için onlar sadece üniversitede kalır, ne yaptıkları, kimle ne halt ettikleri hiç de önemli değildir ve umursanmaz.
(...sanırım mezun olacağımız sıralar, elektrik faturasına birikmiş borcumuz vardı, elektrik faturası da benim üzerimdeydi. bundan habersiz, okulda mezuniyet gecesiyle ilgili yapılacak parti için plan yapıyorduk. bir gün eve bir geldik elektrikler yok, bir de baktık ki saati sökmüşler, tebligat bırakmışlar. mezuniyet gecesi için ayırdığımız paraları mecburen elektrik faturasına yatırmak zorunda kaldık. cepte 5 kuruş para kalmamıştı, herkes akşamı iple çekerken bizim suratımız sirke satıyordu. sonra ''biz partiye gelemiyoz oğlum, parayı elektrik faturasına gömdük, kaçak bağla bağla nereye kadar, siz gidin eğlenin.'' diye ufaktan bir açıklama yapmıştık. o plan yaptığımız arkadaşların hepsi ''siz gelmezseniz bizim ne işimiz var oğlum sokarım mezuniyet partisine.'' diye kapak bir açıklamayla karşılık vermişlerdi. o günün akşamı yine beraberdik, gerçekten kimse kimseyi satmamıştı, yüklendik biraları şarapları, indik göl kenarına, güle oynaya sabahlara kadar içtik. sırtımıza ceketimizi, solumuza gölü aldık, karşılıklık oturduk, beraber geçen onca zamanın şerefine, arkadaşlığımıza içtik...)
ve arkadaşlığımız o günkü kadar sıcak ve samimi. şimdi bu adamlardan herhangi birinin düğünü derneği neyi varsa alayına gidilir, bu adamlarla her şey yapılır, şu yukarda anlattığım olay her şeyin açık ve net bir fotoğrafıdır.
not1:düğününde kalbur ile su taşıyacağım oğlum.
not2:sünnete de gelirim ama kirve olmam.
evin içinde salakça yapılan hareketler
evin içinde şuursuzca yapılan hareketlerdir. genelde kişi bu hareketleri bilinçli yapmaz ama yaparken de kimselere rezil olmak istemez, onun için bu salakça hareketler bir anlamda kişinin sırrı gibidir, bazen kişi bu hareketleri yaparken yakalanır ve irezil olur. bakın rezil demiyorum irezil diyorum.
+durduk yere duvara yumruk atmak
+pencereye çıkıp burnunu karıştırmak
+yemek yerken aklına gelen bir şeyden dolayı sofranın başında amk demek
+kumandayı ayakla çekmek
+yiğenlerin bisikletine binip evin içinde dolaşmak.
+sırf yerde oturma isteğinden dolayı bütün herkes televizyona dalmışken ansızın kendini yere bırakmak, bu en salakça olanlarından.
o dışardaki ağır ve ciddi adam gidiyor evin içinde bana bir şey oluyor, bir bilim kadını bulsam da inceletsem kendimi iyi olacak.
hoşlandığı kızı bileklerinde hisseden erkek
hoşlantının ötesine geçebilmiş maskulen öznedir. bazı hormonların fazla salgılanmasından da olabilir, erkeğin kıza çok yoğunlaşmasından da kaynaklanabilir. aşık olma evresinde takılı kalan ve enerjisinin tümünü aynı duygusal kavanozda pati yaparak harcayan bir erkeğin ekmeği bölecek kuvveti olmayabilir. bazen iki kelime dışında cümle kuramayabilir, apartman kapısını elleriyle açamayacak kadar da bileksizleşebilir. hoşlandığı kızı bileklerinde hisseden bir erkeğin en güçlü organı kalbidir, diğer organları kalbinin askerleri gibi taat ederler. eli durmadan sağa sola düşer, rutin bir halsizlik ve güçsüzlük hisseder. kaçışlardadır, bir köşeye kendini atıp medite olmak ister. çok emin değilim yani bunların tam tersi de gerçekleşebilir, adam en ağır işlerde gıkını çıkarmadan çalışabilir. bilek güreşinde belki bileği eğilir ama yüreği asla eğilmez. çok garip konular bunlar, nerden bulup da yazıyorum bunları bilmiyorum. hoşlandığım kız felan da yok, ben sadece sevdiğim insan için bileksizleşirim, 'ona el kaldırmamak adına bileksizleşmek bunun adı, kendini ona bırakmak gibi. dediğim gibi ben sadece sergiye gidip gördüğü resimleri yorumlayacak bilgiye sahip olan 3. sınıf güzel sanatlar fakültesi öğrencisi kıvamında bakıyorum konuya. hadi geceniz güzel olsun..
sevdiği kıza prenses gözüyle bakan erkek
sevdiği kızı ve kendini çabuk tüketen erkektir. öncelikle kız olarak bakacakmışsın, sonra o prensesleşme evrimine zamanla karar verecekmişsin. kimseyi elini tutmadan, yanağındaki allaşmayı ve utangaçlığı görmeden sahiplenmeyecekmişsin. yapmayacaksın, etmeyeceksin işte, kalbini o'na verdiğin bir kılıç gibi düşün, vermeyeceksin kılıcını o'nun tacını öpmeden o'na. öyle bedavaya prenslik, feodal hareketler yapmayacaksın ki sağ elini salladığında elin boşluğa değmeyecek. yapmayacaksın, etmeyeceksin, bakmayacaksın arkadaş, o'nu yatarken düşünmeyeceksin, geceleri hayaliyle sevişmeyeceksin, gövdesini yastıkla telafi etmeyeceksin, halının desenlerine dalıp onu düşünmeyeceksin, belki kızacaksın kırılacaksın ama o'nu asla suçlamayacaksın, gidişine ses edemeyeceksin, bıraktığı güzel şeyleri hatırlayıp içinden anacaksın, sen yine de yüreğini pelerininle ört bir süre sonra üşümeyeceksin, başka bir bahara ya da kışa seveceksin ...
bu sadece bir rüyaydı, kalktığımda perdenin üzerinde bir kelebek tepiniyordu.
bu sadece bir rüyaydı, kalktığımda perdenin üzerinde bir kelebek tepiniyordu.
mutsuz bir insanın yanında oturamamak
mutluluğunu harcamamaktır. mutsuz insanın yanında oturmak, insanı mutsuz yapar. mutsuzluk ve umutsuzluk bulaşıcıdır. bu yüzden mutsuzluk belirtisi gösteren, kuşkulandıran, kıllandıran her şeyden uzaklaşmak kendine yapacağın en büyük iyiliktir. oldu ya yanlışlıkla oturdun, hemen kalk arkadaşım, o atmosferi soluma.
az önce kahkahalarla gülüyoruz, arkadaşın sesi bir anda ağrılaştı, mutsuzlaştı. hemen yanından kalktım, süratle başka koltuğa oturdum. ne olur ne olmaz, durduk yere mutsuzlaşan insandan korkarım, hele bir bayan ise, derhal oradan uzaklaşırım. mutsuzluk adı altında kafa sikecek, çarpıp bölecektir, abi ben bunu dinlemek ve yaşamak zorunda değilim. kimse kusura bakmasın, mutsuz olmak mutlu olmaktan daha zordur, macera aramayalım ve mutsuzluğumuzu sağa sola bulaştırmayalım.
mutsuzum diyen insanın üstüne burnunu sileceksin bak bakalım bir daha bulaşıyor mu sana:)
sigara içtiği halde paket almayan ev arkadaşı
otlakçılığın bokunu çıkaran arkadaş modelidir. bir süre görmezden gelirsiniz, paketi ortaya koyarsınız, çok fazla bu duruma takılmazsınız. aradan haftalar aylar hatta yıllar geçer, adamın ne kendi ne de huyu zerre kadar değişmez. bazen cebinizdeki son paraya gidip sigara alırsınız, sigarasızlığa tahammülünüz yoktur, kimseden bi dal sigara istememek için bile bunu yaparsınız. bazen sigara olduğu halde yok dersiniz ''ev arkadaşı da olsa elin oğludur nihayetinde lafını eder'' diye hiç düşünmeyen, utanmayan bir ev arkadaşınız varsa kendi evinizin içinde hırsız gibi sigara içersiniz. bu huyunu yüzüne vurursunuz, hatta adamı 5 paralık insanların içinde alay konusu yaparsınız ama adamın buna rağmen geri vitesi yoktur. aynı yüzsüzlüğe, aynı otlakçılığa devam eder.
bu tip adamların iki yüzlü özellikleri saymakla bitmez, karıya kıza gider dünyanın hesabını öder ama 5 liralık sigara alıp cebine koymaz, adam diyorum bunlar adam bile değil aslında. otlakçılığını kurtaran bir hareketi olsa buna takılmazsın ama bu tip adamlar, asalak gibidirler. hesapta kendilerini akıllı sanırlar, bilmezler ki arkalarından herkes konuşur, milletin gözünde 5 paralık değerleri yoktur. kabul etmek istemeseler de karakterlerini bir paket sigaraya satarlar. ev arkadaşın da olsa herkes sınırını bilecek arkadaş, ben yan odada püfür püfür sigara içerken o kıvranacak sigarasızlıktan tütünsüzlükten ki aklı başına gelecek, gelmese de zaten sikimde değil.
kimsenin eline ve cebine güvenmeyeceksin, hatta bununla ilgili bir aforizma vardır çok severim: yatakta ve batakta eşin iyi değilse eline güveneceksin.
1. 75 boyunda seksi güzel sadık hamarat türk kızı
bırakın tanışmayı henüz göz göze bile gelmediğim mahluk. Mutlaka başlıktaki kombinasyonun gerisinde kalıyolar, hep eksikler. Bu kriterde bir türk kızına ben rastlamadım, rastlarsam da üstüne balıklama atlarım. Yeter ki rastlayayım, sen gerisini bana bırak.
Not: tipsiz, işsiz güçsüz, başarısız ama zeki, esprili, haftada bir banyo yapan, deli gibi sigara içen, kirli sakallı, 75 kilo civarında, 1 82 boyunda türk erkeğiyim.
Not 2: biraz acele ettim galiba yazarken, sanırım yakışıklıyım.
Not 3: yazıda dibine kadar objektif davrandım.
sevgilinin ellerini bıraktıktan sonraki soğuk sendrom
gün ışığını kıskandıracak sıcaklıkla kavuşan, kenetlenen, aşka dair kinetik enerji üreten ellerin serbest düşmeye uğramasıyla avuç içine vuran soğuk gibidir. ellerinde siyah perdelerin ışıksız izleri kalır, parmaklarının üzerine o'nun göz yaşları dolaşır da ellerini oynatamazsın, kolların nisyana uğrar, gömlek yakalarının arasına dalan ayazı yakalayamazsın. şuursuzca yürürsün, yolun yıpranmışlığını sayarsın, saat kulesine çıkıp bağırmak gelir içinden yapamazsın. ellerin boşluktadır, bu sendrom her yerini kör eder, doksan artılarda kırmızı kart yiyen kaleci gibi suçlarsın kendini. düşünürsün, düşünmeye sıra anca gelir; sadece ellerindeki sıcaklığı kaybetmenin getirdiği melankoli bile kalbine böyle pike çektirirken, o' nu kaybetmeyi düşünmeye cesaret bile edemezsin. pencereye kafanı yaslayıp, güvercinleri seyredersin, bunun sadece bir el ayrılığı olduğunu ancak anlarsın ki bu sendromun son vuruşunu da yapmış olursun. sonra gülümseyip el ele tutuşacağın günün kıyafetlerini giydirirsin zihnine, bir keyif sigarası yakar içine çekersin, parmaklarının kilitleri kendiliğinden çözülür, salıncağa yeni binmiş çocuk heycanı ile yatağının üstüne atlarsın, yanı başında duran banyo havlusuna tükenmez kalemle bir şeyler çizersin, kimseye yakalanmadan bir ayağınla perdeyi bir ayağınla kapıyı kapatırsın, tertemiz bir uyku çekmek için yastığa kafanı gömersin 'la fa la sol la fa la sol' diye mırıldanarak yavaşça sızarsın..
güzelliğiyle bir yerlere gelen kadın
umberto eco nun güzelliğin tarihi isimli kitabını okumadan bunu yapmayı başarabilen kadındır. o kitabı okuyan kadına henüz rastlamadım, kadınlar birçok şeyi içgüdüsel olarak yaparlar. yani doğalarında bilinçsizce kullandıkları bir sihir vardır. bu sihir en çok erkeğin üzerine dökülür, erkeğin keşfedilmemiş adalarına transatlantik yolculuklar yapar. milyonlarca yıldır var olan kutuplara ilk kez 1821 yılında giden 2 cesur adamın gazını da büyük ihtimalle bu kadın vermiştir.
o değil de iş ilanlarının neredeyse büyük bir kısmı ''bayan eleman aranıyor'' cümlesinden ibaret. kadın çirkin de olsa oturacağı bir koltuk var ama güzellik burada oturacağı koltuğun ve patronun yedireceği paranın niceliğini belirler. dünya kadar malın olacağına ''bayan eleman aranıyor'' ilanının olsun yeter, anladın sen onu şef.
o değil de iş ilanlarının neredeyse büyük bir kısmı ''bayan eleman aranıyor'' cümlesinden ibaret. kadın çirkin de olsa oturacağı bir koltuk var ama güzellik burada oturacağı koltuğun ve patronun yedireceği paranın niceliğini belirler. dünya kadar malın olacağına ''bayan eleman aranıyor'' ilanının olsun yeter, anladın sen onu şef.
blog yazarlarının kehanetleri
yazarların nostradamusvari fikirleridir. biraz gerçek ötesi de olsa buradan kehanet üretmek 100 gran hayal gücüyle mümkün: ''kadın ırkı ve papalık arasında bir çatışma yaşanacak, vatikan merkezini roma nın dışına taşıyacak.'' diye düşünen nostradamus a katılıyorum. insanlar katolik kilisesine sırtını çevirecekler, özellikle hristyan din adamları avrupadaki gizli otoritelerini kaybedecekler. çünkü avrupa nın yönetimi inançsız ülkelerin özellikle de fransa nın yönetimine kaydığını görüyoruz. vatikan bu otoritesizliği daha önceden öngörmüş ki papa 16. benedict i protestan almanya dan seçtiler. bunu tam olarak bilemeyiz ama papa 16. benedict ten sonra vatikan ciddi sıkıntılar içine girecek gibi. vatikan ın en büyük kozu, 5 milyondan fazla kitap arşivi olan kütüphanesidir bence. bu ciddi bir güçtür, bilgi çağında. fakat sadece bilgi salt kurtarıcı olmayabilir. göstergeler o ki bu yüzyıl roma nın başının ciddi anlamda belada olduğu bir yüzyıl olacak. ben bu fitili ateşleyen ülkenin fransa ve o'nun temsilcisi olan bir kadın olacak diye tahmin ediyorum.
eğer tutarsa bloğumu keserim:)
sevgiliyle sevişirken cama öküz gibi vuran arkadaş
sevişme disiplinini ve adaptasyonunu ortadan ikiye bölendir. her şey o kadar güzel başlamıştır ki böyle bir ihtimal aklınızın ucundan bile geçmez. ansızın bir ses duyar ve irkilirsiniz. bir de bakmışsınız cama öküz gibi vuran arkadaşınız ortalığı zangır zangır inletmektedir. ''ne var lan tarzında'' bir hareket bile yapmaya kalmadan arkadaşın daha fazla öküzlük yapmasına engel olmak için cama koşulur. genelde lüzumsuz bir şey için gelir ve bütün sevişmeyi formatlayıp gider. cama öküz gibi vurduğuyla ve kızı utandırdığıyla kalır. bu sinirle adama bir ton sövülür ve sevgilinin sert bakışları altında garip bir psikolojiye dalarsın. bundan sonrasını ben de bilmiyorum, her şey olabilir. her şey gelip geçicidir de o arkadaşın sevişmeyi katleden öküzlüğü bakidir.
bizim babalarımız başkalarına iyidir
''benim babam nasıl biri.'' diyen arkadaşa verdiğim cevaptır. bizim babalarımızın genel huyudur, kendi çocuğuna soğuk başkalarının çocuklarına güleçtir, neşelidir, sıcaktır. bizim babalarımız böyledir, içten içe severler ama belli etmezler, kaşları çatık, cümleleri yarımdır. gerçek sevgi gösterisini sadece torunlarına gösterirler, bizim babalarımız böyledir; vücud diliyle en az bizi severler, en çok başkalarına iyidirler.
örülmüş saçının daha çabuk uzayacağına inanan kız
saçlarının bir an önce uzamasını isteyen ve bunu umut edendir. Bir erkek olarak dikkat ettim ilkokuldan bu yana böyle bu kızlar hiç değişmedi. inanmak istedikleri inandıklarından hep daha değerli. Altı üstü bir saç, buna göre psikoloji oluşturmana gerek yok diyemiyorsun, çünkü bunu söyleyeceğin zaman hepsi ortadan kayboluyorlar. Şöyle de bir gerçek var ki saçlarını ördüklerinde çok çekici oluyorlar, zeyna gibi geliyorlar bana. O değil de ben uzun zamandır saçlarını ören bir kıza rastlamadım. Hani zeytinyağlı sabunla kafasını yıkayıp annesine saçını ördüren bir nesil vardı, o nesil yaşıyor mu acaba merak ediyorum, hatta yaşadığına inanmak istiyorum. Ama bu saçlarını ördürdüğünde uzamış gibi hissetme muhabbetinin nedenine de takılı kalmaya devam edeceğim sanırım.
the reader
adamı sabahın 8inde pencerenin dibinde 2 büklüm sigara içmeye itecek kadar efkarlayan ve titreten film. zaten uzun uzun yorumlanacak bir film değil, adamı bu kadar çarpan bir filmi nasıl yorumluyorlar anlamıyorum. sadece kalbi çalıştırıyor çünkü bu film, adeta beyni duruyor insanın. o derece sarsıcı ve etkileyici. ama bir konuya da takılmadım değil, sadece hanna, ölümsüz olan hanna; mıchel sanki filmde hiç yokmuş gibi yorumlar yapılıyor. bu aşkı ve filmi o noktaya taşıyan bence okuyucu çocuk maykıl dır. onun çabalarıyla hanna hapishanede 20 yıl daha yaşadı. karısıyla olan problemi ve ailesine olan mesafeli duruşu hep hanha içindi. oysa hanna o'nu terk etmişti, tabiri caizse hayatını sikmişti. adam bir tesadüf ile de olsa onu buldu ve hayatını bir kere daha sikti. adam bunun farkındaydı ve hanna yı içten içe cezalandırdı. onun okuma yazma bilmediğini bilen tek kişiydi ve bir an mahkemenin seyrini değiştirmeye niyetlendi ama ziyarete giderken hapishanenin bahçesinden geri döndü. gerçekten kalbi kırılmış bir adamın yapacağı en doğru hareketi yaptı. eğer görüşmeye gitseydi hanna yı kurtarabilirdi fakat hanna yı orada gerçekten bitirdi. filmin koptuğu nokta buradaydı, maykıl doğru olanı yaptı ve hanna müebbete mahkum oldu. bu yüzden filmin kahramanı okuyucu çocuk david kross yani maykıl dır. gerçek yaşamda olduğu gibi burada da herkes seçimlerinin sonucunu yaşadı.
erkeğin gerçekten sevmesi
`the secret in their eyes` fimindeki pablo gago nun karısının katilini evinin bahçesindeki bir kulübeye kapatıp onu ömür boyu cezalandırmasıdır. karısını tecavüz edip öldüren adamı yakalamak için aylarca tren istasyonlarında yatan pablo nun buhranı ve katile yaptığı müebbet işkence erkeğin gerçek sevgisidir.
çok güzel salata yapan erkek
mutfağa girdiğinde hem lezzetli hem de güzel bir görüntüye sahip salata yapan ve salatayı çok sevendir. salata yapar işte çok fazla detayı yoktur, en çok mor lahana salatasını sever. mor lahanayı ince ince keser, havucunu rendeler, iyce karıştırır, üzerine yağını döker, arkasından bolca limon sıkar. ortaya mor ve turuncu karışımı olan ve yüzeyi parıl parıl parlayan bir salata çıkartır. hadi afiyet olsun.
kumarhaneyi kuran insanın ilk sözü
ihtimaldir ki las vegas ı bir rulet gibi düşünüp şehrin her yerini kumarhane şeklinde tasarlayan eski bir ganster olan bugsy siegel in dudaklarından dökülen cümledir. nasıl bir cümle kurduğunu bilmiyorum ama her tarafı casinolarla örülü bir şehre boş boş baktığını sanmıyorum. sigara dumanı sızan şapkasını kaldırıp yanındaki adamlara şöyle bir cümle kurmuş olabilir.
- aranızda blackjack bilen var mı?
parasızlığın insana öğrettikleri
parasızlığın insana eziyet ederek öğrettikleridir. parasızlık, gerçek anlamda kocaman bir okul niteliğindedir. insana kendini daha çok sorgulatır, diğer insanların kendisini ne kadar sahiplendiklerini ve sevdiklerini de net biçimde göstermeye yarar. parasız kaldığın zaman sesin soluğun kesilir, çok rahat davrandığın bir insana ''bi sigara'' gözüyle bakmaya başlarsın. ''paramı ne kadar boş şeylere harcadım, keşke biraz kıyıda köşede param olsa'' diye bol bol hayıflanırsın. aslında yakınındaki insanlar senin bir şey isteyemeyeceğin kadar uzaktadırlar, bunu çok net ve çıplak bi şekilde öğrenirsin. içinden gezip dolaşmak gelmez, kibar da olamazsın çünkü parasızlık insanı katılaştırır. sevmeye korkarsın, sevgi de para demektir, sevgilini çoğu zaman bu yüzden görmek istemezsin. hobilerin olmaz, ihtiyaçlarında kulaç atarsın. özel zevklerin ve bolca tatmin ettirdiğin bir egon olmaz, genelde kalender takılırsın. bunların hepsini toplarsak parasızlık sana haddini bilmeyi öğretir, daha da önemlisi kimlerin kaç paralık adam ve kaç karış haddinin olduğunu pürüzsüz ve kusursuz biçimde öğretir. `aspidistra` romanındaki `gordon comstock` gibi bakarsın hayata, kızgın ve gözlerini kısarak.
19 Ocak 2012 Perşembe
ahşap evlerde yaşamak
günümüz mimarisinin pek fazla izin vermediği yaşam şekli. çoğumuz belki hayatında bir ahşap kapı demiri bile tutmamış, ahşap ev kokusu duymamış, evin holunden üst kata çıkarken ahşap merdivenlerin gıcırtısını terliklerinde hissetmemiştir. ahşap evlerde yaşam bambaşkadır, amerikadaki evlerin yüzde 90lık bir kısmı neredeyse ahşaptır. size bu yaşam biçimi ve yaşam alanıyla ilgili enteresan istatistikler vereyim:
-ahşap yapılarda yaşayanların fizyolojik ve psikolojik açıdan kendilerini çok daha sağlıklı hissettiklerini?
-ahşabın, insanla birlikte soluk aldığını, romatizma, astım, böbrek hastalıkları ve dolaşım bozuklukları üzerinde olumlu etkileri olduğunu?

-japon deprem uzmanlarının, tüm dünyada depreme karşı en dayanıklı yapının osmanlı ahşap karkas sistemi olduğunu açıkladıklarını?
-1894 istanbul depreminde, kalitesiz ahşap yapıların bile yıkılmadığını, yanlarındaki güzel, yeni ve demirle bağlanmış kargir yapıların tümüyle yıkıldığını?
-betonarmenin, ahşaba göre 5 misli, çeliğin 13 misli ağır olduğunu?
-marmara ve bolu depremlerinde ahşap yapılarda yaşayanlardan hiç kimsenin yaşamını yitirmediğini?
-tarihten günümüze ulaşan en güzel sarayların, tapınakların ve diğer görkemli yapıların hiçbirinde beton kullanılmadığını ve binlerce yıldır ayakta kaldıklarını?
-1225'te ren nehri'ne yapılan ahşap basel köprüsü'nün 1903 yılına dek 774 yıl hizmet verdiğini?
-13'üncü ve 14'üncü yüzyıllarda yapılan, ahşap kolon ve çatıları olan kastamonu, mahmutbey, beyşehir, eşrefoğlu ve afyon ulu camilerinin, özel bir bakım yapılmaksızın 600-700 yıldır ayakta olduğunu?
-dünyanın en büyük tarihi üç ahşap yapısından bir tanesinin, 100 metre boyu ve sekiz katlı bir binaya eşdeğer yüksekliğiyle tam 100 yıldır ayakta olan büyükada'daki rum yetimhanesi olduğunu?
-1790'da, ahşap kullanılarak ve hiçbir taşıyıcı eleman olmaksızın 108 metre "açıklığa" ulaşıldığını, bugün bu açıklığın 250 metreye ulaştığını?
-yangına dayanıklı olduğu için, dünyanın önde gelen gelen mimarlarının ahşabı çeliğe yeğlediklerini?
-bir yangın sırasında, gerekli kesitin biraz daha büyüğü kullanıldığında, dıştaki kömürleşen tabakanın iç ahşabın yanmasını geciktirdiğini?
-bir yangın sırasında, çelik bir çatının 600 dereceden sonra çökme riskinin belirdiğini ve 15 dakika
içinde çökebileceğini, buna karşılık ahşap bir çatının ortalama 1 saat ayakta kalabildiğini ve bu yüzden insanların canlarını kurtarma zamanlarının olduğunu?
-ahşabı, yapı sektöründe kullanan ülkelerde ormanların küçülmediğini, tersine bilimsel bir yaklaşım ve koruma anlayışı ile büyümekte olduğunu?
-abd'lilerin, depreme karşı yaşam güvenceleri için, anadolu insanının binlerce yıldır tanıdığı, uyguladığı ve 1940'lara dek de sürekli geliştirdiği ahşap-karkas yapı sistemini yaygın biçimde kullandıklarını?
biliyor muydunuz, belki de bilmiyorsunuz ama ahşap evlerde yaşamın tescilli bir sistem olduğunu zamanla öğreneceğiz.
tıraş olduktan sonraki ilk beş dakika
bir erkeğin kendini en karizma ve en cool hissettiği dakikalardan herhangi birisidir. sağ el ile çeneyi kavradıktan sonra ıslak bir yüzle aynaya bakılır ve yüz hatlarındaki derinlik gözden geçirilir. ıslak yüzden son damla düşene kadar bu lotus duruşu devam eder. son damla yüzden lavaboya aktığı anda bu meditasyon bitirilir. aynaya göz kırpıp havluyu boyna doladıktan sonra fit şekilde banyodan çıkılır.
o değil de her tıraştan sonra mı aynaya göz atılır arkadaş, insan bu kadar mı centilmen olur. neyse hadi bütün tıraş olanlara saatler olsun, geceniz güzel olsun.
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)


